Tryb wizualny i tryb edycji kodu

W środowisku Visual Studio istnieją dwa tryby pracy – tryb projektowania wizualnego (Design) oraz tryb edycji kodu źródłowego aplikacji (Code). Do przełączania się pomiedzy trybami służą opcje Kod i Projektant w menu View lub skrót klawiaturowy F7 (Code) i Shift+F7 (Designer). Tryb projektowania wizualnego jest uruchamiany domyślnie po utworzeniu nowej aplikacji lub nowego formularza. W trybie wizualnym tworzy się wygląd formularzy, umieszczając na nich niezbędne komponenty takie jak: menu, paski narzędzi, listy, przyciski itp.Dodatkowo po rozmieszczeniu ich na formularzu okna, dopasowuje się ich właściwości za pomocą okna Właściwości (edycja właściwości komponentu/kontrolki). Tryb edycji kodu źródłowego służy do programowania obsługi zdarzeń komponentów w języku C# oraz pisania nowych funkcji wykonujących operacje w programie.

Po wyświetleniu trybu edycji kodu źródłowego, zostanie wyświetlony kod aplikacji. Jeśli programowałeś wcześniej w innych środowiskach, możesz być zaskoczony niewielką ilością kodu tworzącego aplikację (w przypadku nowo utworzonego projektu z jedną formatką). Założeniem projektantów systemu było odseparowanie kodu tworzącego formularze od kodu, który tworzy programista.

Wszystko, co projektujesz za pomocą edytowa formularzy w trybie projektowania jest również zapisywanie jako kod źródłowy, jednak środowisko Visual Studio ukrywa przed programistą kod cormularzy, by programowanie stało się łatwiejsze oraz aby zapobiec przypadkowej zmianie. Poniżej prezentuję jako ciekawostkę pozostały kod aplikacji. Wystarczy spojrzeć na kod, aby przekonać się, jak edytor formularzy upraszcza i skaca tworzenie aplikacji.

Kod źródłowy aplikacji utworzony automatycznie przez edytor formularzy (kod ten tworzony jest bez udziału programisty).

Źródło 2.1 Kod źródłowy aplikacji utworzony automatycznie przez edytor formularzy.
namespace MojaAplikacja
{
    partial class Form1
    {
        private System.ComponentModel.IContainer components = null;
        protected override void Dispose(bool disposing)
        {
            if (disposing && (components != null))
            {
                components.Dispose();
            }
            base.Dispose(disposing);
        }
        #region Windows Form Designer generated code
        private void InitializeComponent()
        {
            this.button1 = new System.Windows.Forms.Button();
            this.SuspendLayout();
            // 
            // button1
            // 
            this.button1.Location = new System.Drawing.Point(133, 186);
            this.button1.Name = "button1";
            this.button1.Size = new System.Drawing.Size(76, 25);
            this.button1.TabIndex = 0;
            this.button1.Text = "button1";
            this.button1.UseVisualStyleBackColor = true;
            this.button1.Click += new System.EventHandler(this.button1_Click);
            // 
            // Form1
            // 
            this.AutoScaleDimensions = new System.Drawing.SizeF(6F, 13F);
            this.AutoScaleMode = System.Windows.Forms.AutoScaleMode.Font;
            this.ClientSize = new System.Drawing.Size(292, 273);
            this.Controls.Add(this.button1);
            this.Name = "Form1";
            this.Text = "Form1";
            this.ResumeLayout(false);
        }
        #endregion
        private System.Windows.Forms.Button button1;
    }
}

Edytor kodu źródłowego

Poznajmy teraz bliżej edytor kodu źródłowego, który jest zwykłym edytorem tekstowym z kolorowaniem składni, jednak od wielu „zwykłych” edytorów wyróżnia go mnogość funkcji oraz najważniejsza cecha – IntelliSense. Tę nazwę warto zapamiętać, gdyż to narzędzie będzie nam towarzyszyć podczas programowania w trybie edycji kodu. Dzięki temu, nie trzeba uczyć się pamięć właściwości i metod obiektów oraz pamiętać szczegółowo, jakie nazwy zmiennych zadeklarowano w programie. IntelliSense wyświetla podręczne okno podczas pisania kodu, z którego można wybrać konkretną metodę lub zmienną. Potrafi także uzupełniać automatycznie kod. Korzystanie z narzędzia jest bardzo proste. Wystarczy wpisać nazwę obiektu oraz kropkę lub część nazwy, a okienko z podpowiedzią wyświetli się automatycznie. Dodatkowo, po zaznaczeniu konkretnej metody w menu kontekstowym strzałkami kursora lub za pomocą myszy, wyświetli się podpowiedź dotycząca metody oraz jej parametrów. IntelliSense można także wywołać kombinacją klawiszy Ctrl+Spacja. Przykład na obrazku poniżej:
intellisense_rpndvf

317total visits,1visits today

Tagi , .Dodaj do zakładek Link.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

3 + 5 =

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.